๑
เจ้าพระยายามนี้สีขุ่นด้วยน้ำเหนือหลากล้นแทบท้นฝั่ง มองไปกลางลำน้ำเห็นกอสวะกระเพื่อมรี่แรงไหล เรือโยงเรียงลำตามเรือลากจูงส่งเสียงลั่นคุ้งน้ำ ลมอ่อนหอบหอมกลิ่นลำน้ำมาในไอแดดบ่ายชายโชย เบื้องหน้าผมเป็นเรือนไทยยกพื้น ฝาปะกนไม้สักสึกร่องลาย แวดล้อมด้วยไม้พุ่มไม้สูงแผ่กิ่งก้านสาขาร่มรื่น มีทางโรยกรวดทอดสู่ศาลาริมน้ำ เสียงระฆังกังสดาลดังประสานเสียงนกร้องรับผู้มาเยือน มองตามบันไดขึ้นไป ซุ้มประตูไม้หับบานไม่สนิท ผมถอดรองเท้าขยับก้าวขึ้นบันได
บานประตูไม้สักสีซีดด้วยกรำแรงแดดฝน เผยอ้าเหมือนจะเชื้อเชิญ แต่หากถือวิสาสะโดยเจ้าของไม่อยู่ดูจะกระไร ผมยืนลังเล..
