เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..?
นั่งในรถไฟฟ้า ไม่รู้เอาสายตาไว้ที่ใด
ก็ก่อนนั้นเคยมีกันและกันใกล้
นั่งคุยกันไป..ตลอดทาง

เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..?
แวะฟังดนตรีในสวนเมื่อตะวันจาง
กลับไร้คนเคยนั่งข้าง
ยิ่งฟังยิ่งอ้างว้างว้าเหว่ใจ

เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..?
พลิกหนังสือทีละหน้า แต่สายตาไม่เห็นอะไร
เพียงเพราะว่าคนซื้อให้
ไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ อีกต่อไป

เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..?
ยามน้ำตาไหลรินท่วมใจ
มีแต่แขนตนเองซับให้
เก็บทุกอย่างไว้ไม่ยอมบอกใคร

ฉันเองก็เป็นเหมือนกันกับเธอ
ยืนเหม่อในหมู่คนเคลื่อนไหว
สองแขนกอดหนังสือไว้
รอรถไฟฟ้าขบวนถัดไป..

ภาพ : จิมมี่ เลียว