Suscríbete RSS
Comentarios RSS
Subscríbete por E-mail

ล่าเพชรพนมรุ้ง

El perdón es una decisión, no un sentimiento, porque cuando perdonamos no sentimos más la ofensa, no sentimos más rencor. Perdona, que perdonando tendrás en paz tu alma y la tendrá el que te ofendió.
Random Image

ขนำซำหม้อ

เรื่องสั้นเบาขมอง รางวัลชมเชยจุดประกายวรรณกรรมอะวอร์ด ครั้งที่ ๑

สะบายดี (นะ) หลวงพระบาง

บันทึกไปหลวงพระบางทางเรือช้า ช้าจริง ๆ ช้าได้ใจ

พลับพลึงไพร

นิยายรักลูกทุ่งระเบิดภูเขาเผากระท่อม อ่านง่ายสบายกระหม่อม

ดวงใจกระซิบรัก

นิยายรักเล่มเล็ก บรรยากาศย้อนยุคริมฝั่งทะเลสาบสงขลา

จดหมายจากดาวสีดิน : นั่นเป็นความรักที่ฉันมีให้

the-tree-of-life_stoclet-frieze_21 ะลอกน้ำรี่ไล่กันมาจากขอบบ่อฝั่งโน้น  ส่งกระเพื่อมทักทายกอผักบุ้งทอดยอดรับแดดเช้า  เพื่อนบ้านใหม่ของฉันผลัดดำผุด ผลุบโผล่อยู่ข้างกัน เงามะพร้าวแตกกระจายเป็นวง  ดำหายไปสักพักก็โผล่ขึ้นหันไปหันมาก่อนมุดลงใต้น้ำต่อ  หลากโทนเสียงเจื้อยแจ้วของเจ้ากางเขนน้อยดังจากตรงโน้นที ตรงนี้ที เคล้าเสียงนกเขาเล็กร้องคูโต้ตอบกัน ตรงมุมบ่อ กกอ่อนเหยียดต้นยืนห่างจากกอสะท้อนเงาน้ำ คู่นกกาบแคเพื่อนบ้านทอดเงาน้ำเป็นทางว่ายอ้อมหายไปหลังกอกก


เติมอ่าน >>

ชักม้าชมเมือง : บ่น

chakmar

๏ บ่นอะไรกันนะกระวีใหญ่
ที่เขียนไปใช่หรือคืออาศรม
หวังผู้เสพซุกหาหลืบคารม
หรืออารมณ์เพียงซ่อนละครคำ


เติมอ่าน >>

กาลครั้งหนึ่งฯ ๒๖-๒๗-๒๘-๒๙

๒๖

once5

สงโคมยักย้ายส่ายไหวนำหน้าฝีเท้าเนิบนุ่ม ใต้ฝ่าเท้าเป็นพื้นศิลาตะไคร่คลุม ทุกย่างก้าวจึงต้องระมัดระวังรักษาการทรงตัวยิ่งยวด  กลิ่นอับชื้นเฉียวจมูกอยู่ชั่วระยะ จนผ่านเลี้ยวที่สามจึงค่อยบรรเทา


เติมอ่าน >>

เรไรร่อนร้อง : จะคอยอยู่ตรงนี้

bussabong2

๏ รู้เลือกร่ำรจนาไร้ค่านัก
เลือกจะรักเรียงรรรประพันธสาส์น
อยู่โดยเดียวเปลี่ยวเหงากับเงากาล
ผ่านวันวารเพียงเร่มาเอกา


เติมอ่าน >>

ซิทคอมจิ๋ว ๆ บางบอนซอยตำแย ตอน จักรยานสีแดง

redbikes "ขอแบบเข้ม ๆ นะแปะ" เบี้ยวลากเก้าอี้หย่อนตัวช้า ๆ เหมือนคนเป็นฝีที่ก้นกบ "วันนี้มึนตึ๊บคิดอะไรไม่ออก เขียนงานไม่ได้สักรูป"

"เป็นรายของลื้อวะอาเบี้ยว?"


เติมอ่าน >>

The Note Book : เรียบง่าย (ธรรมดาที่ไม่ธรรมดา)

zen-garden รูปทรงที่ถูกลดทอนตัดองค์ประกอบรกรุงรังออกจนแทบไม่เหลือรอย คงไว้แต่ฟังก์ชั่น ดูเกลี้ยงเกลาผ่อนใจสบายตาเรียบเก็บรักษาง่ายใช้งานนั้น ไม่ใช่เกิดขึ้นโดยง่าย


เติมอ่าน >>

กาลครั้งหนึ่งฯ ๒๕

"เหมือนจริง แม้กลิ่นไหม้ก็ยังติดอยู่ตรงปลายจมูกนี่น่ะท่าน"

พระยายมราชผู้สำเร็จราชการกล่าวพลางขยี้ปลายจมูกส่งเสียงฟิด ๆ แล้วลูบลำคออูมอยู่ไปมา  สองพระยาคู่คิดได้ฟังหน้าตาตื่นขนตัวลุกชัน

"ในฝันท่านเห็นพวกเราบ้างหรือไม่?" พระยาสีหราชเดโชเร่งถาม รู้สึกปากคอแห้งผากแทบอยากกลืนน้ำหมากลงคอ


เติมอ่าน >>

ชักม้าชมเมือง : ปี้ป่น

ponpee
๏ เขาย่ำยีขี่ขย่มข่มเหง
บรรเลงเพลงพิศวาสสังวาสสวรรค์
ทีละคนทีละหน้ามาพร้อมกัน
ทีละคันทีละคลำถลำแทง

เติมอ่าน >>

ชักม้าชมเมือง : ราชรถ

๏ รอยสึกบนผิวยางเกรียมไหม้
ตัวถังแตกลายร่องสี
กันชนโยกคลอนค่อนปี
คลัทซีครืนครืดคราดคราง

๏ เลาะเลี้ยวเทียวทุ่งถิ่นประเทศ
ทนเทวษเขตใดได้หมาง
มุ่งมั่นบั่นบุกทุกที่ทาง
ดินร้างขวางขวากยากยั้ง

๏ บำบัดทุกข์บำรุงสุขทั่วหล้า
ซับน้ำตาเปื้อนหน้าเติมหวัง
จากใหม่จวบเก่าเจียนพัง
ราชรถยังคงระวาง

๏ รอยสึกฝังรอยลึกร่อง
เบรกพร่องเพลาปัดขัดขวาง
ยังพร้อมเยือนหนผจญทาง
จะไปยืนข้างประชาชนฯ

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะฯ


@ จี-รา : ภาพเขียนของพ่อ

เติมอ่าน >>

The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม 2

นั่งอยู่หลังแผงขายน้ำชา-กาแฟ  เรียกแผงคงไม่ต้องตรงนัก เพราะแลไปเห็นแต่โต๊ะชงวางแก้วระกะ หม้อต้มน้ำยืนหาวปล่อยไอร้อนอยู่บนเตา กระติกน้ำสดแดงใบย่อมวางด้านหลัง ข้างข้าพเจ้านั่งนี่เอง ลูกสาวแม่ค้าหันมาตักน้ำแข็งใส่ถุงทีต้องคอยกุมหน้าอกหน้าใจวัยม.4-ม.5 (เป็นความระมัดระวังที่ดี มิทราบไยข้าพเจ้าไพล่ประหวัดไปว่าหลานเจ้าเกรงข้าพเจ้าลอบมอง!)  ครั้นจะหันด้านข้างหรือด้านหลังก็คงติดขัดที่ต้นขาอ่อนซึ่งเลยล้นขอบกางเกงขาสั้นออกมาต้องใช้วิธีย่อเข่าไม่กล้าก้ม มือหนึ่งนาบอก อีกมือต้องตักน้ำแข็ง แล้วถุงอยู่ที่ไหน? เห็นความยุ่งยากตอนตักน้ำแข็งของเธอ คล้ายถามข้าพเจ้าว่า 'มานั่งอยู่ตรงนี้ทำไมย่ะ!?)

เติมอ่าน >>

คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน (ต่อ)

จาก : จุดประกายวรรณกรรม เบื้องหลังโต๊ะ บก. พรชัย จัทโศก

มรู้สึกว่าช่วงหลัง ๆ วงการวรรณกรรมขาดบรรยากาศของการวิจารณ์ นอกจากฝึกการเขียนยังฝึกการวิจารณ์ไปด้วย พยายามจะสร้างสิ่งที่เรียกว่าวัฒนธรรมของการวิจารณ์  ความหมายคือว่าเวลาถูกวิจารณ์ก็จะต้องสะกดคำว่ามารยาทผู้ดีให้เป็นในการที่จะไม่พูด มีหน้าที่ฟังอย่างเดียว หรือต่อให้ได้รางวัลซีไรต์ทุกคนช่วยกันวิจารณ์ได้ บรรยากาศเป็นพี่เป็นน้อง  ทำอย่างนี้กันมาเป็นปีแล้ว  อันที่จริงคิดว่าก็ทำกันไป แล้วไม่จำเป็นจะต้องรีบร้อนที่จะบอกกล่าวให้ผู้ใดรับรู้  ก่อนหน้านี้ยังไม่มีชื่อคณะด้วยซ้ำ เพิ่งตั้งขึ้นมาไม่กี่เดือนนี่เอง"


เติมอ่าน >>

คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน

จาก : จุดประกายวรรณกรรม เบื้องหลังโต๊ะ บก. พรชัย จัทโศก
บ่อยครั้งคุณอาจเคยได้ยินได้ฟังเรื่องเล่าจากนักเขียนรุ่นใหญ่ถึงบรรยากาศการพบปะสังสรรค์ตามประสาพี่น้องผองเพื่อน..เพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดความเห็นเกี่ยวกับงานเขียนเรื่อยไปจนถึงเรื่องสัพเพเหระ  กระทั่งเรื่องสั้นหรือนวนิยายชื่อดังหลาย ๆ เรื่อง มีที่มาจากวงเหล้าอันครึ้นเครงนี้เอง

เติมอ่าน >>

The Note Book : ลูกชิ้นลูกสุดท้าย

อนกินก๋วยเตี๋ยวข้าพเจ้ามักเก็บลูกชิ้นไว้ลำดับสุดท้าย มีบ้างอาจกินแซมเส้นแกมน้ำพอได้รส  แต่มักขยักไว้สักลูกสองลูก เมื่อน้ำพร่องถึงก้นชามก็จบมื้อด้วยลูกชิ้นที่เหลือ บางครั้งละเลียดทีละลูก บางคราส่งเข้าปากทีเดียวหลายลูก 


เติมอ่าน >>