poem

เรไรร่อนร้อง : รอเคียวเกี่ยวรัก

depositphotos_1724171-Flower-floating-in-water

หวานเ้จ้าเอยดอกรักบานพรั่กพรั่ง
หอมทุกครั้งลมผ่านก็หวานหอม
นวลเจ้าเอยเตือนผึ้งมาคลึงตอม
บินรายล้อมเวียนวนอยู่วนเวียน
เพียงเจ้าดวงดอกรักมิพรากกิ่ง
หอมก็ยิ่งเยี่ยงยันชั่ววันเปลี่ยน
อีกมินานคงเฉาลงเปล่าเตียน
หาค่าใดให้เคียนคงมิมี
คอยคมเคียวเกี่ยวรักอยู่นักแล้ว
เสียงลมแว่วแผ่วว่าหนาวหน้านี้
จะยิ่งหนาวกว่าปีไหนไปทุกที
เหมือนรอรีร่ำไรช่างใจดำ
นี่ก็น้ำถั่งพามาท้นท่วม
น้ำเหนือร่วมน้ำป่ามาร่ำร่ำ
รี่แรงไหลล้นหลั่นหวั่นระกำ
คงต้องช้ำน้ำพาแหลกคาแรง

เคียวเจ้าเอยเคียวคมเมื่อลมผ่าว
อย่าให้หนาวหน่วงในน้อยใจแหนง
มาเกี่ยวรักรอคมเมื่อลมแรง
อย่าให้แล้งลอยลามตามน้ำเลยฯ


Share this post

Post a comment

:ambivalent:
:angry:
:confused:
:content:
:cool:
:crazy:
:cry:
:embarrassed:
:footinmouth:
:frown:
:gasp:
:grin:
:heart:
:hearteyes:
:innocent:
:kiss:
:laughing:
:minifrown:
:minismile:
:moneymouth:
:naughty:
:nerd:
:notamused:
:sarcastic:
:sealed:
:sick:
:slant:
:smile:
:thumbsdown:
:thumbsup:
:wink:
:yuck:
:yum:

Next Post
Newer Post
Previous Post
Older Post